Przejdź do treści 
Wezwanie do zapłaty to pismo, w którym wierzyciel domaga się od dłużnika zapłaty należnej kwoty. Jest ono bardzo przydatnym narzędziem w pozasądowym rozwiązywaniu sporów.
Co powinno zawierać wezwanie do zapłaty?
W takim dokumencie należy umieścić następujące informacje:
• data oraz miejsce sporządzania monitu
• dane wierzyciela oraz dłużnika
• kwota długu (tu należy dokonać rozróżnienia na kwotę podstawową oraz odsetki)
• podstawa dochodzonej należności (np. umowa, faktura)
• termin spłaty długu
• nr konta na które dłużnik ma przesłać dług
• informacja o skierowaniu na drogę sądową w przypadku braku spłaty
Dlaczego warto wysłać wezwanie do zapłaty?
Jednym z głównych powodów sporządzenia wezwania do zapłaty jest możliwość pozasądowego rozwiązania sporu. Procesy sądowe są czasochłonne i niejednokrotnie wiążą sie dla stron ze stresem oraz dodatkowymi kosztami. Wezwanie często porządkuje stanowisko i daje szansę na zapłatę bez procesu. Nie powinno jednak opóźniać pilnej ochrony roszczenia, zwłaszcza gdy zbliża się przedawnienie. Często przesłanie wezwania dodatkowo sporządzonego przez kancelarię działa mobilizująco na dłużnika. Może to pomóc zakończyć spór polubownie, ale nie gwarantuje płatności ani uniknięcia procesu.
W przypadku konieczności wstąpienia na drogę sądową wezwanie do zapłaty jest również ważnym krokiem poprzedzającym proces, który będzie poświadczał próbę polubownego rozwiązania sprawy podjętą przez wierzyciela.
Art. 187 § 1 pkt 3 KPC wymaga w pozwie informacji o próbie mediacji lub innego pozasądowego rozwiązania sporu, a jeśli jej nie podjęto – wyjaśnienia przyczyn. Nie ustanawia ogólnego obowiązku załączenia wezwania do każdego pozwu. Kopia wezwania i dowód doręczenia mogą być jednak potrzebnymi dowodami, np. wymagalności lub zachowania stron. Tu należy wskazać, iż uprzedni brak wezwania dłużnika do zapłaty nie będzie skutkował odrzuceniem pozwu. Brak wezwania nie oznacza automatycznego przedłużenia sprawy. Może natomiast wpływać na koszty: art. 101 KPC przewiduje ich zwrot pozwanemu, który nie dał powodu do wytoczenia sprawy i uznał żądanie przy pierwszej czynności procesowej; warunki te trzeba oceniać łącznie.
W niektórych przypadkach wysłanie przedsądowego wezwania do zapłaty jest obowiązkowe. Nie dotyczy to automatycznie każdego pozwu nakazowego ani EPU. W postępowaniu nakazowym wezwanie wraz z pisemnym uznaniem długu jest jedną z ustawowych podstaw wydania nakazu; istnieją też inne. W EPU wskazuje się dowody, lecz nie dołącza ich do pozwu. Szczerzej o tej procedurze traktuje osobny wpis na blogu.
Dodatkowo wezwanie do zapłaty pełni funkcję informacyjną. Wskazuje dłużnikowi wysokość jego długu, możliwość naliczania odsetek, wyznacza termin zapłaty.
Przy oznaczonym terminie wezwanie można wysłać po jego upływie. Jeżeli terminu nie oznaczono i nie wynika on z właściwości zobowiązania, art. 455 KC wiąże obowiązek niezwłocznego spełnienia właśnie z wezwaniem; trzeba więc najpierw ustalić konstrukcję wymagalności.
Może to być już kolejny dzień po upływie terminu. Wezwań można wysłać kilka. Leży to w gestii wierzyciela, przepisy prawa nie nakazują ile należy ich wysłać do dłużnika przed wstąpieniem na drogę sądową.
Wierzyciel może sam sporządzić i wysłać wezwanie do zapłaty dłużnikowi. Warto jednak skorzystać w tym zakresie z pomocy i porady doświadczonego adwokata, który doradzi w jaki sposób sporządzić pismo, tak aby zawrzeć wszystkie istotne elementy i zwiększyć jego skuteczność.
Zwykłe wysłanie wezwania do zapłaty nie przerywa przedawnienia. Nie ma też uniwersalnej zasady trzech wezwań przed pozwem. Kalendarz ochrony roszczenia trzeba ustalić niezależnie od liczby monitów.
