Nie każda krzywdząca publikacja w internecie podlega art. 255b KK. Ten przepis wymaga publicznego rozpowszechniania przez sieć teleinformatyczną określonych treści i działania w celu korzyści majątkowej lub osobistej. Trzeba zbadać wszystkie te warunki, a także ustawowy wyjątek dotyczący rodzaju działalności lub ochrony interesu publicznego.
Jakie treści obejmuje szczególny przepis?
- Przedstawienie czynu zabronionego zagrożonego pozbawieniem wolności, gdy przedmiotem zamachu jest dobro osobiste.
- Przemoc wobec zwierzęcia z naruszeniem przepisów ustawy.
- Poniżające traktowanie innej osoby — także za jej zgodą.
Nie wystarczy więc ogólne określenie materiału jako „ostry”, „kontrowersyjny” albo „obraźliwy”. Ocena wymaga ustalenia, co przedstawia treść i czy odpowiada jednej z ustawowych kategorii.
Osobno trzeba zbadać cel korzyści. Może chodzić o korzyść majątkową lub osobistą dla publikującego albo kogoś innego. Ustawa posługuje się celem działania, nie warunkiem rzeczywistego otrzymania zapłaty. Brak wypłaty z platformy nie zamyka więc automatycznie całej oceny, tak jak sama możliwość zarobku nie zastępuje dowodu celu.
Art. 255b § 2 obejmuje także treści mogące wywołać przekonanie, że przedstawiają zachowania z § 1. Argument o inscenizacji trzeba odnieść do tej konstrukcji i rzeczywistego materiału. Nie jest prawidłowa ani zasada, że każda fikcja jest karalna, ani że informacja o odegraniu sceny zawsze wyklucza przepis.
Jeśli treści opisane w § 1 lub 2 przedstawiają małoletniego, należy dodatkowo ocenić § 3. To szczególna podstawa odpowiedzialności, a nie powód, by pominąć pozostałe warunki czynu.
Działalność informacyjna lub edukacyjna wymaga sprawdzenia kontekstu
Art. 255b § 4 wyłącza przestępstwo określone w § 1–3, gdy czyn podjęto w ramach działalności artystycznej, edukacyjnej, informacyjnej, prasowej lub naukowej albo w celu ochrony interesu publicznego. W sprawie trzeba ustalić rzeczywisty charakter publikacji. Sam dopisek „edukacja” lub „materiał prasowy” nie zastępuje wyjaśnienia jej celu, sposobu przedstawienia i kontekstu.
Data publikacji i zagrożenie karą
Nowy art. 255b obowiązuje od 23 sierpnia 2026 r. na podstawie ustawy z 11 czerwca 2026 r., ogłoszonej 23 lipca. Nie wolno cofać nowej podstawy odpowiedzialności do wcześniejszego zachowania. Przy kolejnych publikacjach lub starszych materiałach trzeba precyzyjnie odtworzyć daty ocenianych czynności i właściwe prawo, zamiast opierać się wyłącznie na dacie powstania nagrania.
W § 1 i 2 przewidziano pozbawienie wolności do 3 lat, a w § 3 — od 3 miesięcy do 5 lat. Ustawowe zagrożenie nie jest prognozą kary w konkretnej sprawie. Najpierw musi zostać przeprowadzona pełna ocena czynu, w tym wyjątku z § 4.
Przygotuj adres publikacji, datę i sposób udostępnienia, zachowany pełny kontekst materiału oraz informacje o autorze publikacji i zamierzonym odbiorcy. Osobno wskaż dane odnoszące się do celu korzyści i twierdzonego wyjątku. Fragment oderwany od kontekstu może nie pozwalać na rzetelną ocenę tych elementów.
Zgoda osoby przedstawionej lub uprawnienie do utworu nie rozstrzygają same kompletnego testu art. 255b. Z kolei podszywanie się pod inną osobę i wyrządzenie jej szkody ma odrębne przesłanki. Nie należy dopasowywać każdej szkodliwej aktywności internetowej do jednego przepisu.
Do omówienia pomocy w sprawie dotyczącej publikacji i odpowiedzialności karnej przekaż pełny materiał oraz informację o swojej roli. Ocena powinna dotyczyć konkretnej treści, czasu i zachowania, bez zakładania wyniku na podstawie samej nazwy kanału.



