Przejdź do treści 
Śmierć małoletniego dziecka nie wyklucza w każdym przypadku uznania ojcostwa. Art. 76 § 2 KRO pozwala na uznanie w ciągu roku od dnia, w którym mężczyzna składający oświadczenie dowiedział się o śmierci dziecka, jednak nie później niż do dnia jego hipotetycznej pełnoletności. Trzeba spełnić obie granice, a nie wybrać dogodniejszą.
Rozpisz trzy daty oddzielnie
| Data | Co wyjaśnia |
|---|---|
| Urodzenie dziecka | Pozwala określić dzień, w którym osiągnęłoby pełnoletność. |
| Śmierć dziecka | Pozwala ustalić, czy zmarło przed pełnoletnością. |
| Dowiedzenie się o śmierci przez mężczyznę | Jest początkiem wskazanego w art. 76 § 2 rocznego terminu. |
Nie każda z tych dat musi być identyczna. Jeżeli wiadomość o śmierci dotarła później, potrzebny jest rzetelny opis tego momentu i dostępne dokumenty. Nie należy jednak automatycznie przedłużać możliwości uznania poza dzień, w którym dziecko osiągnęłoby pełnoletność.
Art. 76 § 1 odrębnie stanowi, że uznanie nie może nastąpić po osiągnięciu przez dziecko pełnoletności. Przepis o śmierci małoletniego nie otwiera więc takiej samej drogi po śmierci każdej dorosłej osoby.
Śmierć nie usuwa pozostałych warunków uznania
Nadal trzeba sprawdzić prawny status ojcostwa, ewentualne domniemanie oraz toczące się postępowania. W zwykłym uznaniu znaczenie mają oświadczenie mężczyzny i wymagane potwierdzenie matki. Sam dokument zgonu ani samo przekonanie rodziny o pochodzeniu dziecka nie zastępują tych elementów.
Jeżeli pojawia się przeszkoda w złożeniu wymaganych oświadczeń, należy ocenić ją wprost. Nie wolno zakładać, że wyjątek czasowy z art. 76 sam pozwala urzędowi pominąć wszystkie pozostałe wymagania. Inny problem stanowi sądowe ustalenie ojcostwa na podstawie art. 84; jego dopuszczalność i uczestników bada się według właściwych mu reguł.
Dokumenty do pierwszej oceny
- Akt urodzenia i dokument zgonu.
- Dokumenty dotyczące aktualnego prawnego ojcostwa oraz małżeństwa matki.
- Materiały pokazujące, kiedy mężczyzna dowiedział się o śmierci.
- Informacje o wcześniejszych oświadczeniach, potwierdzeniu matki i stanowisku przyjmującego je podmiotu.
Rozdziel potrzebę ustalenia pochodzenia od oczekiwań dotyczących dziedziczenia lub rozliczeń. Skutków spadkowych nie przesądza sama informacja, że uznanie jest jeszcze czasowo dopuszczalne.
Podstawą są art. 72–76 i 84 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Obecne brzmienie rocznego terminu wprowadziła ustawa z 16 października 2019 r.; starszy stan wymaga uwzględnienia właściwej wersji przepisów. Ocena dokumentów dotyczących statusu rodzinnego powinna połączyć kalendarz z warunkami oświadczeń, bez obietnicy skutku na podstawie jednej daty.
