Osoba, która ukończyła szesnaście lat i wobec której nie istnieją podstawy całkowitego ubezwłasnowolnienia, może złożyć oświadczenie konieczne do uznania ojcostwa. Jeżeli nie ma pełnej zdolności do czynności prawnych, składa je jednak tylko przed sądem opiekuńczym. Są to dwie odrębne kwestie uregulowane w art. 77 KRO: możliwość oświadczenia oraz właściwy tryb jego przyjęcia.
Nie sprowadzaj sprawy do stwierdzenia „rodzice są młodzi”
Sprawdź dokładną datę urodzenia osoby składającej oświadczenie i jej aktualną zdolność do czynności prawnych. Sam wiek podany potocznie, ogólna informacja o chorobie albo fakt korzystania z pomocy rodzica nie przesądzają wszystkich ustawowych warunków. Istotna jest konkretna sytuacja prawna, a nie wyłącznie stopień samodzielności w codziennym życiu.
Przepis dotyczy oświadczenia koniecznego do uznania. Trzeba więc sprawdzić warunki nie tylko wobec mężczyzny, ale również wobec matki, której potwierdzenia wymaga zwykłe uznanie z art. 73 § 1. Nie należy zakładać, że ograniczenie po jednej stronie można pominąć dzięki pełnej zdolności drugiej.
Sąd przyjmuje oświadczenie, a nie zgodę dziadków w jego miejsce
Jeżeli spełnione są przesłanki art. 77 § 1, ale osoba nie ma pełnej zdolności, właściwa jest droga przed sądem opiekuńczym. Nie wystarczy przenieść do USC pisemnego pozwolenia rodziców młodego człowieka. Takie pozwolenie nie zastępuje jego wymaganego osobistego oświadczenia ani nie zmienia reguły art. 77 § 2.
Przed zgłoszeniem sprawy opisz, kto ma złożyć które oświadczenie, ile ma lat i dlaczego nie posiada pełnej zdolności. Dołącz informacje o istniejących rozstrzygnięciach dotyczących zdolności, jeżeli rzeczywiście występują. Nie przedstawiaj własnej oceny zdrowia jako orzeczenia sądu.
Co nadal trzeba sprawdzić?
Szczególny tryb nie usuwa pozostałych warunków uznania. Nadal znaczenie mają status pochodzenia dziecka, ewentualne domniemanie ojcostwa, toczący się proces oraz wymagane potwierdzenie matki. Sama obecność przed sądem nie oznacza, że niedopuszczalne uznanie stanie się skuteczne.
Uznanie ojcostwa nie jest też orzeczeniem powierzającym władzę rodzicielską. Art. 94 wiąże wykonywanie tej władzy z odrębnymi przesłankami, w tym pełną zdolnością. Nie należy z możliwości osobistego oświadczenia w wieku szesnastu lat wyprowadzać wniosku, że wszystkie decyzje dotyczące reprezentacji dziecka zostały jednocześnie rozstrzygnięte.
Dokumenty do uporządkowania
- Dokładny wiek i dokument tożsamości każdej osoby składającej oświadczenie.
- Aktualny status dziecka i dokumenty dotyczące małżeństwa matki.
- Orzeczenia istotne dla zdolności do czynności prawnych, jeżeli zapadły.
- Informacje o wcześniejszych oświadczeniach i odpowiedzi USC lub sądu.
Podstawą są art. 72–73, 77 i 94 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Pomoc w wyborze właściwej drogi rodzinnej może obejmować oddzielenie kwestii zdolności, przyjęcia oświadczeń i późniejszej reprezentacji dziecka. Ten materiał nie jest instrukcją wszczynania całego postępowania o ubezwłasnowolnienie.



