Przejdź do treści 
Taką możliwość przewiduje art. 14 rozporządzenia nr 4/2009: sąd jednego państwa członkowskiego może rozpoznawać wniosek o przewidziany w jego prawie środek tymczasowy lub zabezpieczający, choć główna sprawa alimentacyjna należy do jurysdykcji innego państwa. Nie oznacza to automatycznego przyznania pieniędzy przez polski sąd. Trzeba osobno wykazać podstawę polskiej ochrony, właściwość sądu i przesłanki konkretnego środka. Art. 14 rozporządzenia nr 4/2009.
Dwa różne zadania sądów
Sąd sprawy głównej ustala ostatecznie obowiązek alimentacyjny w zakresie żądania. Sąd rozpoznający zabezpieczenie ma zapewnić ochronę tymczasową, zanim zapadnie końcowe rozstrzygnięcie. Sam wniosek w Polsce nie przenosi więc zagranicznego procesu ani nie przyznaje polskim sądom jurysdykcji do wszystkich kwestii rodzinnych.
Przykładowo wierzyciel może potrzebować bieżącej ochrony związanej z majątkiem lub możliwym wykonaniem w Polsce, mimo że pozew o alimenty jest rozpoznawany w innym państwie UE. Najpierw trzeba wskazać, jaki konkretnie polski skutek ma zapewnić wniosek. Art. 1110³ § 2 KPC przewiduje jurysdykcję zabezpieczającą również wtedy, gdy zabezpieczenie może być wykonane w Polsce albo wywołać tu skutek. Ten łącznik należy rozważać razem z pierwszeństwem właściwych przepisów unijnych. Art. 1110³ KPC; art. 14 rozporządzenia.
Co może stanowić zabezpieczenie alimentów
Polski art. 753 KPC pozwala zobowiązać obowiązanego do zapłaty jednorazowo albo okresowo określonej sumy. Szczególna reguła stanowi, że podstawą jest jedynie uprawdopodobnienie istnienia roszczenia. Nie należy mechanicznie dodawać ogólnego warunku interesu prawnego z art. 730¹ jako kolejnej przesłanki tego szczególnego zabezpieczenia. Potrzebny jest jednak wiarygodny materiał, a nie sama deklaracja, że pieniądze są pilnie potrzebne. Art. 730–730¹ i art. 753 KPC.
Uprawdopodobnij relację będącą podstawą alimentów, aktualne potrzeby i okoliczności żądanej kwoty. Jeżeli zagraniczny sąd już orzekał o świadczeniu tymczasowym, pokaż całe rozstrzygnięcie oraz zakres wykonanych wpłat. Wniosek powinien wyjaśniać relację między istniejącą ochroną a tym, czego domagasz się w Polsce, zamiast przemilczać drugi proces.
Jak ustalić polski sąd i opisać zagraniczną sprawę
Jurysdykcja krajowa nie odpowiada jeszcze na pytanie, do którego sądu w Polsce złożyć pismo. Właściwość przy zabezpieczeniu reguluje art. 734 KPC. Przewiduje on między innymi regułę odwołującą się do sądu, w którego okręgu ma być wykonane zabezpieczenie, gdy nie można ustalić właściwego sądu według wcześniejszej podstawy tego przepisu. Nie wybieraj dowolnego sądu tylko dlatego, że jest najbliżej miejsca konsultacji. Art. 734 KPC.
W piśmie podaj państwo, sąd i sygnaturę sprawy głównej, jej przedmiot oraz obecny etap. Wyodrębnij żądany sposób i zakres zabezpieczenia, wyjaśnij jego polski skutek oraz dołącz istotne dokumenty zagranicznego postępowania. Art. 736 wymaga także uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających wniosek. Pełną pracę nad kwotą, kosztorysem i materiałem rozwija poradnik o wniosku o zabezpieczenie alimentów; tutaj dodatkowe znaczenie ma rozdzielenie jurysdykcji obu państw. Art. 736 i art. 1110³ KPC.
Nie zakładaj automatycznego skutku w całej UE
Możliwość wydania środka na podstawie art. 14 i możliwość wykonania określonego dokumentu w innym państwie to odrębne oceny. Zanim skierujesz polskie postanowienie do zagranicznego organu, sprawdź jego charakter i właściwe reguły wykonania. Nie należy traktować samego art. 14 jako uniwersalnego nakazu dla każdego banku czy pracodawcy za granicą. Art. 14 i art. 16–21 rozporządzenia nr 4/2009.
Do rozmowy przygotuj dokumenty obu postępowań i opis planowanego skutku w Polsce. Zakres analizy oraz przygotowania pisma przedstawia strona pomocy w sprawach alimentacyjnych.
