Przejdź do treści 
Wykonywanie wyroku alimentacyjnego z innego państwa nie oznacza, że w państwie egzekucji można jeszcze raz rozstrzygnąć, ile alimentów należało zasądzić. Możliwe są natomiast środki przeciwko wykonaniu, w tym przewidziane w art. 21 rozporządzenia nr 4/2009. Trzeba rozdzielić podstawę odmowy, czasowe zawieszenie oraz zarzut dopuszczony przez prawo krajowe. Każdy z nich wymaga własnych faktów i właściwej drogi. Art. 21 i 41–42 rozporządzenia nr 4/2009.
Czy art. 21 obejmuje ten wyrok
Opisywana sekcja dotyczy orzeczeń z państw członkowskich związanych Protokołem haskim z 2007 r. Znaczenie mają również daty z art. 75–76; część wcześniejszych orzeczeń podlega innemu reżimowi. Nie należy stosować art. 21 bez sprawdzenia pochodzenia i dat tytułu, ani utożsamiać go z odmową uznania każdego obcego orzeczenia. Państwo pochodzenia i państwo wykonania pełnią tu różne role. Art. 16–17 i 75–76.
Przedawnienie: decyduje dłuższy okres
Na wniosek dłużnika właściwy organ odmawia wykonania w całości lub części, gdy prawo do wykonania wygasło albo nie może być egzekwowane wskutek przedawnienia według prawa państwa pochodzenia lub wykonania — zależnie od tego, które przewiduje dłuższy okres. Nie wystarczy więc wykazać, że minął termin znany z jednego kraju. Potrzebne są przepisy i zdarzenia dotyczące obu reżimów, w tym wpływ wcześniejszych postępowań. Art. 21 ust. 2 akapit pierwszy.
W alimentach przygotuj zestawienie rat i okresów. Sam wiek wyroku nie mówi, czy wszystkie należności można jeszcze wykonać. Wniosek powinien wskazywać, której części dotyczy zarzut, zamiast traktować tytuł jako jedną niepodzielną sumę.
Dwa orzeczenia nie zawsze są ze sobą sprzeczne
Organ może odmówić wykonania, jeżeli wyrok jest nie do pogodzenia z orzeczeniem państwa wykonania albo z orzeczeniem innego państwa spełniającym wymagania uznania. Jednak późniejsza zmiana alimentów z powodu zmienionych okoliczności nie jest sama w sobie taką sprzecznością. Zestawienie obu sentencji musi uwzględniać osoby, zakres i okresy; samo pokazanie różnych kwot nie wystarcza. Art. 21 ust. 2 akapity drugi–trzeci.
Kiedy wykonanie można zawiesić, a kiedy trzeba
Gdy do sądu pochodzenia wniesiono wniosek o ponowne zbadanie według art. 19, organ państwa wykonania może na wniosek dłużnika zawiesić wykonanie w całości lub części. Inaczej jest, gdy wykonalność orzeczenia została już zawieszona w państwie pochodzenia: wówczas art. 21 ust. 3 nakazuje zawieszenie na wniosek dłużnika. Samo złożenie pisma w pierwszej sprawie nie jest dowodem wydania decyzji o zawieszeniu wykonalności. Art. 21 ust. 3.
Podstawy i krótki czas działania w państwie pochodzenia rozwija poradnik o ponownym zbadaniu wyroku wydanego bez możliwości obrony. W postępowaniu wykonawczym dołącz dokument pokazujący, co rzeczywiście nastąpiło, oraz wyraźne żądanie zawieszenia.
Polska droga i zarzut dokonanej zapłaty
W Polsce wniosek o odmowę wykonania objęty tym rozporządzeniem wnosi się do sądu okręgowego miejsca zamieszkania albo siedziby dłużnika, a przy braku takiego sądu — do sądu okręgowego okręgu egzekucji. Przeciwnik może zająć stanowisko w terminie wyznaczonym przez sąd; rozpoznanie następuje na posiedzeniu niejawnym. Przysługuje zażalenie według art. 1153²⁴ KPC. Art. 1153²³–1153²⁴ KPC.
Art. 21 ust. 1 pozostawia także krajowe podstawy odmowy lub zawieszenia, o ile są zgodne z ust. 2–3. TSUE w sprawie C-41/19 dopuścił ocenę zarzutu spełnienia świadczenia w odpowiednim krajowym postępowaniu związanym z egzekucją, bez ponownego badania istoty wyroku. W Polsce zapłata po powstaniu tytułu może wymagać oceny właściwego powództwa z art. 840 KPC i jego zasad z art. 843. Nie każdy zarzut zapłaty jest więc automatycznie tym samym wnioskiem do sądu okręgowego, a przelew trzeba przyporządkować do właściwej należności. TSUE, C-41/19, pkt 41–51 i sentencja; KPC, art. 840 § 1 pkt 2 i art. 843.
Przygotuj tytuł, dokumenty wykonania, tabelę rat, wpłaty oraz wszystkie decyzje o zmianie lub zawieszeniu. Możliwość analizy tych dokumentów opisuje strona pomocy alimentacyjnej LexActa.
